O Udruženju likovnih kritičara AICA – sekcija Srbije:

Udruženje likovnih kritičara AICA – sekcija Srbije je strukovno udruženje kritičarki i kritičara, istoričarki i teoretičara vizuelnih umetnosti koje zastupa profesionalne i etičke interese svojih članica i članova i promoviše likovnu kritiku kao društveno relevantnu disciplinu. Udruženje je zvanično nacionalno predstavništvo nevladine organizacije Međunarodno udruženje likovnih kritičara – AICA (Asssociation internationale des critiques d’art) sa sedištem u Parizu, osnovanog 1949. godine na Kongresu UNESCO-a. AICA – Sekcija Srbije je osnovana 2003. godine, nastavljajući aktivnosti AICA – sekcija Jugoslavije (1954–1992) i AICA – sekcija Srbije i Crne Gore (1992–2003).

AICA – Sekcija Srbije afirmiše razvoj slobodnog i naučno utemeljenog kritičkog diskursa o umetnosti kroz tekstualne i izlagačke formate, kao i kroz druge forme interpretacije vizuelnih umetnosti, negujući profesionalnu saradnju u lokalnom i međunarodnom kontekstu. Kroz programske aktivnosti (stručni kongresi, konferencije, tematski skupovi, izložbe, nagrade) udruženje podstiče razmenu mišljenja i produkciju znanja o umetnosti i likovnoj kritici, njihovu aktivnu istorizaciju i teorijsku artikulaciju. Članovi i članice udruženja su primarno, ali ne i isključivo, profesionalno vezani za modernu i savremenu vizuelnu umetnost i kulturu. Udruženje trenutno broji 78 članica i članova, aktivnih na domaćoj i međunarodnoj likovnoj sceni, kroz objavljivanje kritičkih i stručnih tekstova i kustosku praksu kao oblika promišljanja i analize društvenih i umetničkih dešavanja. Svaki član ili članica udruženja AICA – sekcija Srbije po prijemu u domaće udruženje, biva verifikovan od strane centrale i primljen u članstvo međunarodne AICA-e.


Međunarodno udruženje likovnih kritičara AICA – Sekcija Srbije aktivno radi od osnivanja 1955. godine.

Udruženje likovnih kritičara je dobrovoljno, neprofitno, nestranačko i nepolitičko udruženje koje okuplja likovne kritičare i kustose čije se stručne i profesionalne delatnosti odnose na kritiku i pisanje tekstova o umetnosti u medijima, na edukaciju, na pripremu i realizaciju izložbi, a radi ostvarivanja zajedničkih ciljeva na polju razvoja i unapređenja moderne i savremene umetnosti.